Líðanir.

Sum lög eru bara þannig að eina leiðin til að hlusta á þau er að leggjast niður, loka augunum og láta áhrifin af laginu flæða einhvernveginn í gegnum sig.

Þessa dagana eru tvö lög í uppáhaldi,
-Home með Depeche mode
-Walking after you með Foofighters, fann það í fáránlega flottri útgáfu sem fær mig næstum til að tárast.

Eins er þetta með bíómyndir. Þar er komin ástæðan fyrir því hvað ég get horft á Braveheart, Notting Hill, Bridget Jones, Love Actually, Forrest Gump, Shawshank redemption og fleiri og fleiri óeðlilega oft! Bridget kemur mér bara hreinlega alltaf í gott skap. Forrest Gump fær mig alltaf til að meta það sem ég hef aðeins meira. Shawshank redemption er bara einum of góð, og eins Braveheart. Love Actually fær mann til að langa að eiga einhvern einstakan að. Notting Hill fær mig til að langa að eiga Hugh Grant.  Þó svo að ég kunni söguþráðinn aftur á bak og áfram þá skiptir það ekki máli. Það er tilfinningin á bakvið myndina sem skiptir máli.

En að öðru. Mér sýnist á öllu að ég verði meðsöngvari í brekkusöngnum í ár! Ég hlakka ekkert smá til. Verður ÞÚ þar?

Ég bara verð...

MIG LANGAR SVO MIKIÐ TIL  ÚTLANDA!!!   HVERNIG GAT MÉR DOTTIÐ ÞAÐ Í HUG AÐ ÞAÐ VÆRI SNIÐUGT AÐ SLEPPA ÞVÍ Í ÁR? TILHUGSUNIN UM SÓL, KOKTEILA OG BÚÐIR ER YFIRÞYRMANDI!

HÉR MEÐ LÝSI ÉG ÞVÍ YFIR AÐ ÉG ÆTLA Á NÆSTA ÁRI OG ÞAÐ ER EINS GOTT AÐ EINHVERJIR GETI KOMIРMEÐ MÉR!

ÉG VEIT AÐ ÖLL FÆRSLAN ERU HÁSTAFIR EN ÉG VERÐ BARA AÐ ÖSKRA ÞETTA ÚT EINHVERNVEGINN.

Kveðja, Sigrún "skynsama" a.k.a. FÁVITI!

Harold.

Alveg magnað hvað lífið getur tekið miklum straumhvörfum! Um helgina fannst mér ég í fyrsta sinn orðin gömul. Eins og fram kemur í fréttum voru 70% af þeim sem heimsóttu færeyska daga 16-17 ára og þar með ætti tilgangur þessara orða að vera ljós. En það var þrælskemmtilegt og að sjálfsögðu skipti þar góður félagsskapur höfuðmáli!

"Ég er orðin svo full að ég stend ekki í augun!" -Hermína að hrasa lítillega síðla kvölds

"Veðrið er svo gott að það bærist ekki hár á fingri!" -Undirrituð

"Hva, ég hef nú dýpt kleinum og öllum fjandanum í kakóið!" -Undirrituð í "ég hef aldrei"

Einnig kom orðið fermingarsystir fyrir í annarri hverri setningu.

Fleira markvert var: Jónsi í svörtum fötum, það bara er ekki hægt að dásama þann dreng nóg, drama drama drama sem ég varð vitni að seint um nótt og innihélt stelpubarsmíðar og ölvunarakstur, klósettið og sturtan heima hjá Hjalta-badvinir.is, og fleira og fleira.

Einnig ber kannski að geta þess að ég er orðin stálslegin í framan og til í tuskið!

Sprauta, kúlur og veiðiferð.

Eftir að hafa stigversnað frá síðustu færslu ákvað ég seinnipartinn í dag að nóg væri komið og skundaði til læknis í annað sinn á jafn mörgum dögum! Í þetta sinn fékk ég massíva sterasprautu í hendina og þegar þetta er ritað er farið að glitta í Sigrúnu aftur. Að vísu er langt í land, massívir bólgupokar undir augum hafa enn ekki minnkað en mér sýnast örlög mín, að verða útlegi upp á reginfjöllum, vera að fjarlægjast óðfluga. Svei mér þá, ég held að ég komist í vinnuna á morgun!

Hann Lappi fór í morgun að láta fjarlægja kúlurnar sínar. Ekki sjálfviljugur þó. Það var nú ekkert sérlega ánægjulegt að sækja hann. Hann var ennþá í svæfingu og var steinsofandi með galopin augu og með tunguna út til hliðar. Hreinlega einsog hann væri steindauður. Ég hef verið að passa hann í kvöld því foreldrarnir fóru í veiði. Mér var ekki boðið með, og mig grunar sterklega að ástæðan hafi verið að þau hafi ekki viljað gangast við jafn ófríðu barni opinberlega einsog þau hafa átt síðustu 3 daga. Að vísu fengu bíllyklarnir mínir að fljóta með í ferðina, tiltektarsjúka móðir mín fannst þeir eitthvað draslaralegir á eldhúsborðinu og stakk þeim í vasann. Það fattaðist svo 150 km frá Selfossi í gegnum síma eftir að ég hafði hlaupið um húsið í hálftíma að leita að þeim, ég var sko ekki par ánægð!

Annars er ég hress og kát, sátt og sæl og rosalega steruð og mössuð. Og hef komist að því að karlmönnum þykir vænt um kúlurnar sínar. Allir þeir sem hafa heyrt af því að þær hafi verið teknar og saumað fyrir hjá Lappa greyinu hafa sett upp undarlegan svip og gripið um sínar eigin. Magnað. Ég var bara fegin að losna við mínar á sínum tíma.

Gönguferðin.

Síðustu 4 dagar voru hreint út sagt frábærir. Fengum æðislegt veður, sól og blíðu allan tímann, fyrir utan smá rigningu fyrsta daginn. Fyrsta daginn gengum við frá Landmannalaugum inní Hrafntinnusker, þann næsta frá Hrafntinnuskeri og inní Hvanngil, þaðan svo í Strútsskála og síðasta daginn inn í Hólaskjól. Þetta munu vera samtals ca. 75 kílómetrar.



En ekki er allt búið enn því síðasta daginn fóru stelpurnar að taka eftir því að andlitið á mér væri aldeilis að taka hamskiptum. Ég tók nú svona mátulega mikið mark á því þar til ég fékk sjálf að líta í spegil. Þeirri stundu má líkja við harmsögu úr samtímanum því ég vissi ekki hver þetta væri í speglinum. Þó hélt ég nú að þetta myndi lagast í nótt. En þegar ég vaknaði í morgun og gat varla opnað augun og mér fannst einsog varirnar væru að springa þá dreif ég mig upp á sjúkrahús og komst að því að ég er með bráðaofnæmi.

Eins og staðar er núna er bólgan byrjuð að leka niður fyrir augun og það eru að myndast tvö dökkblá glóðaraugu, og bláir martaumar niður kinnarnar. Bólgan á enninu er svo mikil að ég er einsog einhyrningur á hlið og nefið er allavega í tvöfaldri stærð. En það versta við þetta allt saman er það að ég þekki sjálfa mig engan veginn í þessu ástandi. Og ég er skíthrædd um að þetta gangi aldrei til baka og ég sé dæmd til að lifa ein, bólgin og pipruð einhversstaðar upp í reginfjöllum. Líklega er þetta útaf jarðhnetum sem ég þurfti að fá mér. Þó er það ekki alveg víst því ég hef aldrei fengið svona áður en það er samt líklegasta skýringin.

Við Svava grófum upp þvílíkan gullmola í eldgamalli bók í Álftavatnsskála. Það var ekkert lítið sem við hlógum að þessu:



"Al elektrónískur búðarkassi, hljóðlítill, hraðvirkur, 8 til 100 minni, margfaldar, ljósatölur, óháður rafmagnstruflunum, hægt að nota í allt að 24 stundir án sveifar eftir að rafmagn rofnar."

Ég held að ég verði að fá mér einn svona!

Finnar og framhald.

Djöfull tóku finnarnir þetta. Langflottastir! Ég og pabbi horfðum á þetta saman og þegar Carola hin sænska og flotta kom á svið spurði ég pabba hvort hún væri ekki orðin eldgömul, allavega á svipuðum aldri og hann. "Eitthvað hefur hún nú látið laga sig í framan!" sagði ég. Þá sagði pabbi: "Mamma þín er sko miklu sætari venjuleg heldur en þessi Carola þarna." Mér fannst það svolítið sætt.

Aftur að aðdáanda starfs míns. Ég er virkilega farin að íhuga hvernig og hvar ég get látið hana hverfa af yfirborði jarðar. Enginn hefur fengið mig til að hugsa slíkt áður og þá er nú mikið sagt.

Má þetta?

   

Snilldin ein.

Ég elska bloggar.is! Hér fyrir neðan er færsla sem þarf lykilorð til að geta séð. Í færslunni er nafnið á manneskjunni sem ég er ægilega skotin í. Ef einhver giskar rétt á lykilorðið og kommentar á færsluna þá fær hann að eiga mig það sem eftir er.*

*Umdeilanleg verðlaun.

Spánarfarar, jeppaferðafólk, djammarar.

Ég öfunda ykkur bara nákvæmlega ekki neitt. Ég hef allt sem ég þarf hérna, mig sjálfa, rauða flíspeysu og heitan og notalegan vagn fullan af mat. Og það sem meira er, ég hef alla nóttina.

Suckers.

(Fyrsta setning er helber og bláköld lygi.)